sosyomat.com

Kanayan yaralarına, kan dursun diye başka bedenler basarsan, mikrop kaparsın

Dünya sığmıyor insana Havel,
yüzlerdeki, yüreklerdeki maske,
parada kir, suda klor, havada nem,
yüksek borsa, alçak basınç
ve kanun hükmünde ihanetler, sahtekâr jestler.

/İnsan, sığmıyor insana Havel! /

Ve her şey:
Şey!
Mesela o takvimler, o günler
her biri şimdi kim bilir neredeler?
Yalancıdır aynalara gülümseyen o muhteşem gençlikler;
bir yaz yağmuru gibi çabucak geçecekler.
Bize kalan kurt kapanı sözleşmeler
ve iş akdi kıvamında morarmış evlilikler.

Oysa insanı büyüten yalnızlık mıdır Havel?

Biz bu kentlerde,
bu ömürlerin gecelerinde çürüsek bile,
şimdi eski dağlarda vakur bir şafak yırtılmaktadır
ve dışarıda üşüyen bir haziran;
kalbimde yılların tufanından artık bir hazan.

Duyulur muydu okyanuslarda bir deniz kızının ağlayışı;
merak ederdik beyaz köpüklü dalgalar, kırılgan hıçkırıklar
ve alaca karanlıkta yuvarlanan pırıltılarda görülür müydü
bir denizkızının ağlarken geceye döktüğü denizyıldızları

Kadınlar, Üzüm Suyu Gibidir.. Sizin Göstereceğiniz İlgi ve Emeğe Göre Karşılık ...Vererek, Şaraba Ya da, Sirkeye Dönüşebilir

çocuk kal yüreğim sen.
Büyüdüm birden;
karşılıksız sevmeyi kaybettim
şimdi severken
koşullarım var
çocuk kal yüreğim sen.
Büyüdüm birden;
düşlerimi kaybettim ben
yok artık şimdi
düşlerimde ne kırmızı
pabuçlarım
ne de pembe kodelalarım
çocuk kal yüreğim sen.
Büyüdüm birden;